امروز : یکشنبه ۷ خرداد ۱۳۹۶
تاریخ : ۱۳۹۶/۰۳/۰۷ - ۹:۵۴ ذخیره فایل ارسال به دوستان

مراقب نگاه کودک روزه‌دار باشیم

به گزارش عصرساري،رمضانی دیگر از راه رسید تا ما در رود خروشان سحرها و افطارهایش، شستشو کنیم و با طهارت و تمیزی باطن، خودمان را برای بقیه روزهای سال، بیمه کنیم، رمضان که می‌آید، همه‌چیز بوی دیگری دارد. از عطر نان و حلوا تا گرمای چای داغ لبریز و لب‌سوز درون استکان چای، از سفره‌های […]

به گزارش عصرساري،رمضانی دیگر از راه رسید تا ما در رود خروشان سحرها و افطارهایش، شستشو کنیم و با طهارت و تمیزی باطن، خودمان را برای بقیه روزهای سال، بیمه کنیم، رمضان که می‌آید، همه‌چیز بوی دیگری دارد.

از عطر نان و حلوا تا گرمای چای داغ لبریز و لب‌سوز درون استکان چای، از سفره‌های بی‌تکلف و پربرکت سحر تا خوان گسترده و رنگارنگ افطار، همه و همه نشان از آمدن ماهی پر از خیروبرکت و زیبایی دارد که میهمانانش را صمیمانه به‌سوی خویش دعوت می‌کند، بی‌آنکه کوچک‌ترین منتی بر سرشان داشته باشد.
رمضان، به یاد یکدیگر بودن را بیشتر به یادمان می‌اندازد و باعث می‌شود تا آن‌ها که در طول سال از یکدیگر بی‌خبر بوده‌اند، به برکت این ماه گرد یک سفره بنشینند و از حال یکدیگر باخبر شوند.
رمضان به همین اندازه زیباست به شرطی که برخی از ناهنجاری‌های فرهنگی بروز نکنند و حواشی پررنگ‌تر از متن نباشند و روزه‌خواری درملأعام یکی از آن تصاویر غیراخلاقی و غیرفرهنگی است که گاه در خیابان‌ها، دیده می‌شود و موجبات تأسف است.
همه ما می‌دانیم که در طول ماه مبارک رمضان، برخی از افراد هستند که بنا به دلایل مختلفی، قادر به گرفتن روزه نیستند و نمی‌توانند از برکات جسمانی روزه، بهره‌ای بردارند اما این موضوع هرگز مجوزی برای روزه‌خواری آن‌ها درملأعام نخواهد بود.

بنا بر تعالیم اسلامی، اساساً هرگونه تظاهر و آشکارسازی فعل حرام در انظار عمومی، گناه و جرم محسوب می‌شود.
اساساً دین اسلام، همان‌قدر که بر حفظ حریم‌های شخصی و عدم تجسس در احوالات شخصیِ افراد تأکید دارد، به همان میزان نیز به حفظ نظم عمومی جامعه اسلامی و عدم بروز جرم و گناه در نزد عامه مردم نیز اعتقادی راسخ دارد.
شاید بهتر باشد برای نشان دادن آثار و تبعات اجتماعی این حرکت نازیبای اجتماعی، مثالی بزنیم تا ابهامات آن برطرف شود.
شما فرض کنید که دخترک معصوم نه‌ساله‌ای که تازه اولین سالی است که روزه‌داری را تجربه می‌کند، به خیابان بیاید و در هوای گرم تابستان و درحالی‌که از چهارستون بدنش عرق می‌ریزد و در همان حال که  بر تشنگی و عطش خویش، با همان آداب کودکانه و معصومانه‌اش، غلبه می‌کند، با صحنه‌ای روبرو شود که چند جوان سالم و سرحال، بدون آنکه هیچ نشانی از عارضه  و مریضی در بدن داشته باشند، مشغول خوردن بستنی با لذت تمام هستند، به نظر شما این صحنه چه تبعاتی را برای یک دختر نه‌ساله که تازه به سن بلوغ رسیده است می‌تواند داشته باشد، بی‌شک اولین سؤالی که در ذهن او نقش می‌بندد این خواهد بود که چگونه است که من با این سن و سال کم مجبور به گرفتن روزه هستم، اما این افراد که بسیار بزرگ‌تر از من هستند، به همین راحتی مشغول خوردن بستنی هستند؟

درواقع این کودک که به اعتبار تربیت اسلامی خانوادگی‌اش، روزه را از همان سال اول سن بلوغ آغاز کرده است، با دیدن همین صحنه کوتاه، تصورات زیبایش از روزه، برهم می‌خورد.
به‌هرروی زندگی در هر جامعه‌ای یک سری ملزومات و پایبندی‌های اخلاقی مخصوص به خود را دارد که اگر رعایت نشود، ضربات جبران ناپذیری را بر پیکره اجتماع وارد خواهد آورد و یکی از ملزومات اخلاقی در جامعه اسلامی و در ماه رمضان نیز مراعات حال روزه‌داران است و حالا چند سالی است که روزه‌خواری‌های متعدد در خیابان‌ها و درملأعام، پای نیروی انتظامی را که موظف به برقراری نظم عمومی در جامعه است را به میان کشیده و این اتفاق تلخ، بیش از هر چیزی نمایانگر این تغافل اجتماعی است که انگار باید همیشه زور بالای سر جامعه باشد.
کاش در این رمضان به یاد دختران نه‌ساله‌ای که به‌تازگی روزه گرفتن را آغاز کرده‌اند، باشیم. به یاد معصومیت نگاه‌هایشان به‌وقت خوردن اولین لقمه افطار که سرشار از شوق وصل الهی است.

ارسال دیدگاه

دوره شهید اوینی
نشر خبر
تیتر امروز
سیمرغ ما
بلاغ
یتیم خانه
آشکده
خبرنگار