رفتن به بالا

سایت خبری تحلیلی شهرستان ساری

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • سه شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۸
  • الثلاثاء ۱۲ ربيع ثاني ۱۴۴۱
  • 2019 Tuesday 10 December
    • چهار شنبه 14 آگوست 2019 - 09:12
    • کد خبر : 108889
    • خبر3
    • چاپ خبر : آبی رنگ پریده!
    به بهانه روز ملی دریای کاسپین گزارش می‌دهد؛

    آبی رنگ پریده!

    استان مازندران 338 کیلومتر ساحل در دریای خزر (کاسپین) دارد که متاسفانه آنقدرها که باید و شاید از این ظرفیت بزرگ بهره‌گیری نمی‌شود.

    به گزارش عصرساری، استان مازندران 338 کیلومتر ساحل در دریای خزر (کاسپین) دارد که متاسفانه آنقدرها که باید و شاید از این ظرفیت بزرگ بهره‌گیری نمی‌شود.
    از انبوه زباله‌های رها شده در سواحل به ویژه سواحل غرب مازندران گرفته تا انبوه ویلاسازی‌ها و نبود زیرساخت‌ها و امکانات برای بهره‌مندی هرچه بیشتر و بهتر مردم و مسافران از این پتانسیل آبی و بیکران، همه و همه به معنای آن است که ما در مازندران هنوز نتوانستیم سهمی از رشد و توسعه خود را دریای خزر (کاسپین) تعریف کنیم.

    انباشت زباله
    تقریبا جایی در سواحل مازندران را نمی‌توانید پیدا کنید که اثری از زباله در آن نباشد! زباله‌ها شامل بطری آب، پوشک بچه، کاغذ ساندویچ و هزار و یک چیز دیگر می‌شود و هرکس برای اولین بار به این مکان پا بگذارد با خود خیال می‌کند اینجا در ابتدا معدن زباله بوده و بعد دریا در کنار آن پدیدار شده است. اکنون کار به جایی رسیده است که مسافران از ترس اینکه آلودگی‌های زباله‌ و شیرابه‌هایی که در جان دریا نشسته است، به جان آنان ننشیند، از آنکه تنی به آب بزنند می‌هراسند و این یعنی همان وضعیت قرمزی که شاید تا مدتی پیش برخی آن را به
    شوخی می‌گرفتند!
    زباله در ساحل مازندران در حالی جولان می‌دهد که در همین همسایگی ما یعنی در کشور جمهوری آذربایجان، سواحل چنان طنازانه و تمیز برای مسافران دلبری می‌کنند که گویی هیچ نسبتی با آن سوی ساحل در ایران ندارند!
    انبوه ویلا
    اما این فقط زباله نیست که رنگ از رخسار سواحل مازندران پرانده است! بلکه انبوهی از ویلاها نیز امروز چنان در دل زیبایی‌های دریای زیبای کاسپین دامن گسترانیده است که وقتی مسافر دریا مازندران باشید، ابتدا باید به ویلاها سلام دهید و بعد به دریا!
    متاسفانه در طول سال‌های اخیر، نه تنها ساحل مازندران خورده شده است (ساحل خواری) بلکه حتی عده‌ای با باج سبیل عده‌ای از مسوولان غیر مسوول، حتی مجوز ورود و نفوذ به دریا را نیز داده‌اند و این همانی‌ست که به آن (دریاخواری) اطلاق می‌شود!
    سرمایه‌گذاران متخلفی که با زور پول به راحتی از سد قانون عبور کرده و در دل خیال‌انگیزی‌ها و نمناکی‌های بی‌مثال دریای مازندران، تاسیسات بزرگ و کوچک گردشگری بنا کرده‌اند و شاید از همین روست که نگهداشتن حرمت حریم 60 متر دریا و عدم تجاوز به آن، امروز بیشتر به یک
    شوخی می‌ماند!
    آنها که به سواحل غرب مازندران سفر کرده باشند می‌دانند که این سواحل تا چه اندازه در معرض خطر دریاخواری قرار دارند و دریا تا چه اندازه به لقمه چرب و نرمی برای متخلفان در این باره تبدیل شده است!

    سواحل مازندران حلبی آباد نیست
    حضور ویلاها و زباله‌ها در کناره پهنه آبی مازندران کم نبود که حضور دکه‌های نازیبا و حلبی چهره رنگ پریده آن را به سیاهی زده است و امروز، مهدی رازجویان، معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار مازندران و نماینده وی در نظارت بر اجرای آزادسازی حریم 60 متر دریا طی گفت‌و‌گویی با بیان اینکه آزادسازی سواحل تا پایان ادامه خواهد داشت، تاکیدکرد: سواحل مازندران جایی برای ایجاد دکه و حلبی‌آباد نیست.
    مهدی رازجویان گفت: امروز دکه‌ها و ساخت و سازهای حلبی چهره بدی به ساحل مازندران داده است که مورد پذیرش برای ما و گردشگری استان نیست.
    وی با بیان اینکه تاکنون بیش از ۶۵ درصد از سواحل استان آزادسازی شده، افزود: حدود ۲۰ کیلومتر از ساحل استان را به دلیل زیرساخت‌هایی چون بندر، پایانه نفتی، نیروگاه، کارخانه کشتی سازی و چند تاسیسات دیگر نمی‌توانیم آزادسازی کنیم، اما برای آزادسازی باقی مانده پای کار ایستاده‌ایم.
    معاون استاندار مازندران با بیان اینکه برخی از فرمانداران هنوز کاملا در مورد جدی بودن آزادسازی سواحل توجیه نیستند، افزود: این مسئله جز عملکرد دستگاه‌های دولتی و مدیران شهرستانی محسوب و ما به صورت مستمر
    رصد می‌کنیم.
    رازجویان وضعیت سواحل مازندران را متناسب با گردشگری ندانست و تاکید کرد: استاندار عزم جدی دارد و تاکید ایشان بر عقب نشینی و آزادسازی ساحل است.
    وی با بیان اینکه سواحل مازندران علاوه بر آزادسازی نیازمند هم سطح سازی و نگهداری نیز هستند، افزود: تصمیم داریم برای نگهداری و بهره برداری از سواحل، شهرداری‌ها و بخش خصوصی را وارد کنیم.
    معاون استاندار مازندران با تاکید بر اینکه دوره نگاه دولتی برای بهره برداری از ظرفیت‌های اقتصادی پایان یافته است، افزود: باید برای تجاری سازی و بهره‌برداری سواحل از بخش خصوصی استفاده کرد.
    رازجویان همچنین افزود: بهره‌برداری بخش خصوصی هم منوط به تعهدات متعدد از جمله عدم ساخت‌و‌سازهای غیرمجاز و دیگر مسائل هست که هنوز وارد آن
    فاز نشده‌ایم.

    سخن پایانی
    شاید نام یک دریا نتواند چندان تغییری در تیره‌روزی‌هایش ایجاد کند، اما قطعا گذاشتن یک واژه بیگانه و نامانوس بر روی آن، خود به یکی از مصداق‌های عینی دشمنی علیه آن محسوب می‌شود و از آنجا که همواره گفته‌اند حرمت امامزاده را متولی نگه می‌دارد، اگر ما ایرانی‌ها همچنان برای نام بردن از این پهنه زیبای آبی، از عنوان جعلی دریای خزر استفاده کنیم، دیگر چه توقعی از سایر کشورهاست؟! امید که احیای هویت و نام و عنوان ایرانی دریای کاسپین، آغاز مسیر احیای هستی این پهنه آبی رنگ پریده باشد!

     

    یادداشت: مائده مطهری زاده/

    اخبار مرتبط

    نظرات



    آخرین اخبار